Odkąd pamiętam, zawsze chciałam mieć dzieci. Ale poród naturalny przerażał mnie od dziecka. Może przez dramatyczne opowieści mojej mamy o jej porodzie w PRL-u, a może przez teksty w stylu: „to nic w porównaniu do porodu”, które słyszałam, gdy się skaleczyłam jako dziecko. Owszem, jestem fanką natury, ale jeśli chodzi o fizyczny ból – nigdy nie widziałam sensu w cierpieniu. Nie chciałam o tym myśleć, nie chciałam tego widzieć, więc celowo unikałam filmów o porodach i relacji innych matek. Przy każdej wizycie w szpitalu upewniałam się, że anestezjolog na pewno będzie dostępny w moim terminie. Sprawdzałam nawet, czy przypadkiem nie planuje urlopu. Żadne piłki, masaże ani olejki eteryczne mnie nie…